ΒΙΒΛΙΟ: ΤΡΕΛΟ ΜΟΥ ΑΜΑΞΙΔΙΟ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: ΜΕΡΚΟΥΡΙΟΣ ΑΥΤΖΗΣ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΨΥΧΟΓΙΟΣ

ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ:ΕΛΙΖΑ ΒΑΒΟΥΡΗ

ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΕ: ΠΑΙΔΙΑ 7-8 ΕΤΩΝ

ΣΕΙΡΑ: ΒΑΤΟΜΟΥΡΟ

ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑ... ΤΑ ΑΤΟΜΑ ΜΕ ΕΙΔΙΚΕΣ ΑΝΑΓΚΕΣ

 

ΠΕΡΙΛΗΨΗ:

Είμαι ο Σούζας, το αμαξίδιο της Νανάς και σας πληροφορώ πως είμαι πολύ περήφανος γι’ αυτό. Η Νανά είναι η έμπνευση, είναι η ζωή μου. Μαζί πετάμε από το ένα κτίριο στο άλλο… Πηδάμε από πλατεία σε πλατεία… Τσουλάμε σαν τελεφερίκ… Και ξεπερνάμε τα εμπόδια της πόλης. Ποια εμπόδια; Μα… Θα τα βρείτε στην ιστορία αυτού του βιβλίου και ποιος ξέρει; Με τη βοήθειά σας όλα μπορούν να αλλάξουν προς το καλύτερο.

Ελάτε, λοιπόν! Σας περιμένω να μας γνωρίσετε!

ΜΑΣ ΑΡΕΣΕ ΓΙΑΤΙ:

Ένα βιβλίο γεμάτο χιούμορ και παιδικότητα, ακουμπάει το θέμα των ΑΜΕΑ στα μάτια των μικρών παιδιών, με φαντασία και αισιοδοξία! Το αμαξίδιο της Νανάς, "το τρελό της αμαξίδιο", όπως το λέει, μας ξεναγεί στον κόσμο της. O κόσμος μας είναι δύσκολος για όποιον δεν μπορεί να περπατήσει. Στο δρόμο της θα συναντήσει πολλά εμπόδια και άλλους τόσους χώρους, τους οποίους δεν μπορεί να επισκεφτεί καθώς δεν έχουν την ανάλογη πρόσβαση.Το τρελό αμαξίδιο της Νανάς είναι τα πόδια της είναι ο καλύτερός της φίλος γιατί την παει παντού. Παντού; Μάλλον όπου του επιτρέπουμε εμείς οι υπόλοιποι...

Το βιβλίο του Μερκούριου Αυτζή  γνωστοποιεί, ευαισθητοποιεί και προβληματίζει για τη ζωή των παιδιών με κινητική αναπηρία. Δίνει τροφή για πολλές συζητήσεις και άλλες τόσες αναζητήσεις ακόμη και με τα παιδιά στο νηπιαγωγείο.

Δε χρειάζεται να είναι Παγκόσμια μέρα των ΑΜΕΑ για να το διαβάσουμε... Τα άτομα με κινητική αναπηρία ζουν  δίπλα μας καθημερινά και τα παιδιά είναι καλό να γνωρίζουν!

Περιέχει Δράσεις Φιλαναγνωσίας

 

ΤΟ KINDYKIDS.GR ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ:

Για το συγκεκριμένο βιβλίο το KindyKids.gr προτείνει:

Δραστηριότητες:

Να βρούμε πληροφορίες για τα άτομα με κινητική αναπηρία

Να βρούμε πληροφορίες για την Παγκόσμια Ημέρα Κυκλοφορίας με αμαξίδια

Να γνωρίσουμε την ΕΛΕΠΑΠ και το έργο της

Να καταγράψουμε όλα τα εμπόδια που συναντάει η Νανά με το αμαξίδιό της στη βόλτα της

Να βγούμε μια βόλτα στη γειτονιά μας και να καταγράψουμε τα εμπόδια που θα συναντήσει ένας κινητικά ανάπηρος

Να φτιάξουμε έναν κατάλογο με όλα εκείνα που πρέπει να έχει μια γειτονιά ώστε να μπορεί να κυκλοφορεί ένας κινητικά ανάπηρος

Να δούμε εικόνες και βίντεο με παιδιά που είναι σε αμαξίδιο ώστε να εξοικιωθούν τα παιδιά με την εικόνα

Να συζητήσουμε για το πως φανταζόμαστε τη ζωή ενός ατόμου με κινητική αναπηρία

   Λίγα λόγια για μένα

Ονομάζομαι Ελένη Ξένη Τσούση, κατά ψηφιακόν κόσμον PITSINA. Κατάγομαι από τον Πύργο Ηλείας και συγκεκριμένα από ένα μικρό χωριό που ονομάζεται Βούναργο. Η τοπωνυμία του προέρχεται από την μορφολογία του τόπου ,που έχει βουνό και αγρό   (Βούν- αγρον , Βούναργον).
Έζησα στο χωριό μου μέχρι 18 ετών με τους γονείς και τα δύο αδέρφια μου. Είμαστε μια αγροτική οικογένεια. Έδωσα πανελλήνιες εξετάσεις και πέρασα στην επιλογή μου ,την σχολή Νηπιαγωγών του Καποδιστριακού Πανεπιστημίου της Αθήνας, ΤΕΑΠΗ (1994-98) . Το 2000 παντρεύτηκα τον Δημήτρη μου και αποκτήσαμε δυο κόρες ,σήμερα 14 και 12 ετών . Το 2001 διορίστηκα κατόπιν εξετάσεων ΑΣΕΠ και υπηρετώ ως νηπιαγωγός την δημόσια πρωτοβάθμια εκπαίδευση .

Σε καλωσορίζουμε στο kindykids.gr! Θα θέλαμε να μάθουμε λίγα πράγματα για σένα!

Πως αποφάσισες να ασχοληθείς με το λειτούργημα του νηπιαγωγού;

Από πολύ μικρή με θυμάμαι να παριστάνω την δασκάλα στα παιδικά μου παιχνίδια. Επίσης μου άρεσε να δημιουργώ διάφορα πράγματα με τα χέρια μου, να σκαρώνω ιστορίες και να ζωγραφίζω. Μεγαλώνοντας συνειδητοποίησα ότι  αυτά αγαπάω και σε αυτά αποδίδω καλύτερα...Το να γίνω νηπιαγωγός δεν ήταν επιλογή. Ήταν μονόδρομος. Πέρασα στην σχολή και την πόλη που ήθελα. Όταν απέκτησα και την πρώτη κόρη μου βεβαιώθηκα ότι είχα επιλέξει το σωστό δρόμο για μένα.

Τι αγαπάς περισσότερο και τι λιγότερο στη δουλειά μας;

Λατρεύω την καθαρότητα της παιδικής ηλικίας. Είναι κάτι που δυστυχώς χάνεται πολύ εύκολα στην πορεία της ζωής. Είναι ένα στοίχημα να προσπαθείς να το αλλάξεις αυτό ως εκπαιδευτικός. Με προκαλεί που κάθε μέρα είναι διαφορετική στο νηπιαγωγείο. Δεν είναι δουλειά για μένα το να είμαι νηπιαγωγός...Έχω την σπάνια τύχη να κάνω αυτό που ονειρεύτηκα στην ζωή μου και να περιβάλλομαι από παιδιά. Νιώθω ευλογημένη ...!!!
Αυτό που απεχθάνομαι όμως είναι οι στιγμές που συνειδητοποιώ, ότι όσο κι αν θέλω, όσο  κι αν προσπαθώ...δεν μπορώ να τα κάνω όλα. Δεν εξαρτώνται όλα από εμένα, δεν μπορώ να τα ελέγξω όλα...και κάποιες στιγμές δεν μπορώ να βοηθήσω όσο θα ήθελα. Όταν πρόκειται πχ. για την ανάγκη ενός μικρού παιδιού, που χρειάζεται την πολιτεία να το στηρίξει αλλά τίποτα δεν γίνεται, θλίβομαι και εξοργίζομαι.
 

Πως ονομάζεται το blog σου και πόσο καιρό το έχεις;

Έχω ένα μικρό blog που ονομάζεται και φτιάχτηκε το 2009 .
Επειδή πάντα με ρωτούν πως προέκυψε αυτό το παράξενο όνομα, θα σας πω ότι  έτσι παιχνιδιάρικα με φώναζε ο σύζυγος μου, από τότε που γνωριστήκαμε ως φοιτητές. Ήταν το όνομα μιας γατούλας cartoon , που για όλα έβρισκε την λύση....Ακόμα και σήμερα δεν με αποκαλεί με το όνομα μου ,αλλά με το ψευδώνυμο που μου χάρισε PITSINA, (ή  PITSINOULA ,αν θέλει να με καλοπιάσει)....

Γιατί αποφάσισες να φτιάξεις το δικό σου blog;

Με το ιστολόγιο αυτό επιθυμούσα να μοιραστώ τις γνώσεις που απέκτησα μέσα από τις ''αναζητήσεις'' μου και την εμπειρία μου ως νηπιαγωγός . Να βοηθήσω αν είναι δυνατόν νέες/ους συναδέλφους παρουσιάζοντας την δική μου οπτική των  πραγμάτων. Να πειραματιστώ με τις νέες τεχνολογίες. Να διατηρήσω ένα ημερολόγιο της προσωπικής μου παραγωγής εκπαιδευτικών ιδεών ,γιατί παραμονεύει και το αλτσχάιμερ ..... και να παραμείνω όσο το δυνατόν πιο ενεργή κατά το γνωστό  '' πέτρα που κυλάει δεν χορταριάζει''.

Πόσο εύκολο είναι να συνδυάζεις τη δουλειά στο σχολείο και τη διατήρηση ενός προσωπικού blog που θέλει συνεχή ενημέρωση και επιπλέον δουλειά καθημερινά;

Εγώ προσωπικά θεωρώ ότι στην αρχή μας πιάνει ένας φυσιολογικός ενθουσιασμός και καταναλώνουμε πολλές ώρες, για να στήσουμε το απόλυτο blog ,να του προσθέσουμε gadgets και εφέ. Στην πορεία αυτό ωριμάζει ,φθίνει από μόνο του ,αλλά και κάτω από την πίεση των οικογενειακών και επαγγελματικών υποχρεώσεων. Πολύ πρόσφατα επίσης χρειάστηκε να απέχω και για ουσιωδέστερο λόγο ,μιας και συντρόφευα την αγαπημένη μου νονά ,που απεβίωσε τον Ιούλιο . Δεν είναι όμως μόνο αυτό. Στην πραγματικότητα εγώ τα τελευταία χρόνια επέλεγα συνειδητά να πάω πχ. για πιτόγυρα με την οικογένεια μου , παρά να μείνω μέσα να κάνω αναρτήσεις. Γνώριζα βεβαίως ότι τέτοιες επιλογές επιβαρύνουν τις στατιστικές επισκεψιμότητας  του blog , αλλά δεν θα θυσίαζα τις καλές ευκαιρίες για πραγματική διασκέδαση. Οι αναρτήσεις μπορούν να γίνουν σε άλλο χρόνο .....

Κατέληξα στην φιλοσοφία μου ότι το ιστολόγιο μου δεν θα γίνει αφεντικό μου και ισορρόπησα .

Τι έχεις κερδίσει από την αλληλεπίδραση με άλλες συναδέρφους μέσα από το διαδίκτυο;

 

ΒΙΒΛΙΟ: ΘΕΛΩ ΠΑΝΤΑ ΝΑ ΓΕΛΑΣ

ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ: ΦΡΑΝΤΖΕΣΚΑ ΑΛΕΞΟΠΟΥΛΟΥ ΠΕΤΡΑΚΗ

ΕΙΚΟΝΟΓΡΑΦΗΣΗ: ΣΑΝΤΡΑ ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΥ

ΕΚΔΟΣΕΙΣ: ΠΑΠΑΔΟΠΟΥΛΟΣ

ΑΠΕΥΘΥΝΕΤΑΙ ΣΕ: ΠΑΙΔΙΑ ΠΡΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΚΑΙ ΠΡΩΤΟΣΧΟΛΙΚΗΣ ΗΛΙΚΙΑΣ (5+)

ΣΕΙΡΑ: ΠΕΤΑΕΙ ΠΕΤΑΕΙ

 

 

ΛΙΓΑ ΛΟΓΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΒΙΒΛΙΟ

Υπάρχουν λυπημένα δέντρα; Υπάρχουν θλιμένα παιδιά; Υπάρχει η Γιοσίμη, αλλά υπάρχει και η Χαρά που θα κάνει τα πάντα για να φέρει πίσω το χαμένο γέλιο της αγαπημένης της φίλης.

ΜΑΣ ΑΡΕΣΕ ΓΙΑΤΙ:

Ένα βιβλίο για τη φιλία, τη διαφορετικότητα και την προσφορά. Η Χαρά από την Ελλάδα αγαπάει τη φίλη της Γιοσίμη, που είναι από τη μακρινή Ιαπωνία. Κι όταν η Γιοσίμη σταματήσει να χαμογελά η Χαρά θα κάνει ό,τι περναει από το χερι της για να τη δει χαρούμενη ξανα. Στο βιβλίο περιέχονται αρκετές πληροφορίες για την Ιαπωνία. Μια ιστορία γεμάτη τρυφερότητα, όπως μόνο οι παιδικές φιλίες μπορούν να έχουν...

Η εικονογράφηση είναι εξαιρετική!

Η γραμματοσειρά διευκολύνει την αναγνωση για παιδιά που βρίσκονται στις πρώτες τάξεις του δημοτικού.

 

ΤΟ KINDYKIDS.GR ΠΡΟΤΕΙΝΕΙ:

Για το συγκεκριμένο βιβλίο το KindyKids.gr προτείνει:

Δραστηριότητες:

Να βρούμε στο χάρτη που βρίσκεται η Ιαπωνία

Να βρούμε εικόνες και πληροφορίες για την Ιαπωνία

Να μάθουμε τι είναι η τέχνη του Οριγκάμι και να φτιάξουμε κι εμείς μια κατασκευή

Να βρούμε πληροφορίες για τα ιδεογράμματα που χρησιμοποιούν οι Ιάπωνες και να προσπαθήσουμε να γράψουμε κι εμείς με αυτόν τον τρόπο

Να συζητήσουμε για τη φιλία και γιατί είναι σημαντική

Λίγα λόγια για μένα

Ονομάζομαι Καπελλάκη Γεωργία και εργάζομαι ως νηπιαγωγός τα τελευταία δέκα χρόνια στην πόλη όπου και διαμένω, το Αγρίνιο. Ξεκίνησα από τον ιδιωτικό χώρο της εκπαίδευσης και από τον Σεπτέμβριο του 2009 βρίσκομαι ως αναπληρώτρια νηπιαγωγός σε σχολεία του νομού Αιτ/νιας.

Φέτος, βρίσκομαι σε νηπιαγωγείο που απέχει 30 χλμ από την πόλη του Αγρινίου. Για του χρόνου θα δείξει....

 

Σε καλωσορίζουμε στο kindykids.gr! Θα θέλαμε να μάθουμε λίγα πράγματα για σένα!    

Πως αποφάσισες να ασχοληθείς με το λειτούργημα του νηπιαγωγού;

Η αγάπη μου για τα παιδιά και ο χρόνος που αφιέρωνα από μικρό κορίτσι σε παιδιά συγγενικού ή μη περιβάλλοντος με ώθησαν να συνειδητοποιήσω ότι θα μπορούσα να ασχοληθώ με το επάγγελμα της νηπιαγωγού!

Τι αγαπάς περισσότερο και τι λιγότερο στη δουλειά μας;

Δεν υπάρχει κάτι που αγαπάω περισσότερο ή λιγότερο... η δουλειά μας είναι ιδιαίτερη και ταυτόχρονα μοναδική... αφού έχεις να κάνεις με μικρά παιδιά, με αθώες σκέψεις, με πρωτόγνωρες απορίες και ενδιαφέρουσες ιδέες!

Πως ονομάζεται το blog σου και πόσο καιρό το έχεις;

Δεν έχω προσωπικό blogκαι ο λόγος διότι δεν ασχολήθηκα τόσο ζεστά με αυτό... εξάλλου υπάρχουν τόσο αξιόλογα blogsαπό τόσο εξαίρετες συναδέλφους που θεωρώ ότι δεν έχω να προσφέρω κάτι παραπάνω.. Ωστόσο ενημερώνομαι καθημερινά και εμπλουτίζω το υλικό μου από αρκετά από αυτά!

Πόσο εύκολο είναι να συνδυάζεις τη δουλειά στο σχολείο και τη διατήρηση ενός προσωπικού blog που θέλει συνεχή ενημέρωση και επιπλέον δουλειά καθημερινά;

Θεωρώ ότι είναι αρκετά δύσκολο αλλά όχι ακατόρθωτο.

Τι έχεις κερδίσει από την αλληλεπίδραση με άλλες συναδέρφους μέσα από το διαδίκτυο;